Want de liefde van Christus dringt ons, daar wij tot het inzicht gekomen zijn, dat één voor allen gestorven is. Dus zijn zij allen gestorven. En voor allen is Hij gestorven, opdat zij, die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem, die voor hen gestorven is en opgewekt.

2 Corinthe 5:14,15

Wat een indrukwekkende tafeltekst als voorbereiding voor komende het Paasfeest! Hoe zou het werkelijk een vrolijk Paasfeest kunnen zijn, als de liefde van Christus ons niet ‘dringt’!! De betekenis van dit werkwoord is: vastgehouden worden. Het is dus de liefde van Christus, die ons vasthoudt, bijeenhoudt. Wat houdt ons bijeen, wat houdt ons vast? Dat staat er duidelijk bij: wij zijn tot het inzicht gekomen dat Hij voor allen gestorven is. Voor allen betekent voor iedereen, voor alle mensen. Paulus zegt in de brief aan de Romeinen, hoofdstuk 5:18: Derhalve, gelijk het door één daad van overtreding (van Adam en Eva) voor alle mensen tot veroordeling gekomen is, zo komt het ook door één daad van gerechtigheid voor alle mensen tot rechtvaardiging ten leven.

Paulus is er diep van overtuigd dat (1 Timotheüs 2:4) God, onze Heiland, wil dat alle mensen behouden worden en tot erkentenis der waarheid komen. Als deze grote waarheid niet tot ons is doorgedrongen kan het onmogelijk een vrolijk Paasfeest worden. Want dan leven we nog in een religieuze roes. Die ‘roes’ zorgt er voor dat de boodschap van Pasen niet echt tot ons hart kan doordringen. Dan is de overlevering, dat Jezus is gestorven en opgestaan, slechts een tweeduizend jaar oud ‘verhaal’.

Echt vrolijk Paasfeest zal het slechts zijn voor degenen die de woorden van Paulus, waarmee hij de brief aan de Romeinen begint, ook echt beleven: Romeinen 1:4 Jezus Christus, onzen Heer, die krachtig bewezen is door de opstanding uit de doden, de Zoon Gods te zijn (Luth. Vertaling). Een ‘verhaal’ is geen bewijs van een zaak. Dus het verhaal over Jezus’ opstanding uit de doden is geen bewijs. Jezus geeft voortdurend het bewijs, dat Hij als Gods Zoon is opgestaan uit de doden doordat Hij Zijn Woord waar maakt: En zie, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld. (Mat. 28:20) Wie dit niet ervaart in het dagelijkse leven, heeft niet echt iets te gedenken, te vieren, met Pasen. En de tragiek is dan ook dat we dan de ernst niet beleven van de werkelijkheid van onze tafeltekst: En voor allen (lees: voor alle mensen) is Hij gestorven, opdat zij, die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem, die voor hen gestorven is en opgewekt. Immers: als wij Zijn nabijheid niet tot in elk detail van ons dagelijks leven beleven, dan is het Paasfeest niet in waarheid te vieren en blijft ons leven zonder vrucht voor Zijn Koninkrijk, omdat we nog steeds voor onszelf leven, alle godsdienstigheid ten spijt. Dan is ons ‘vrolijk Paasfeest’ slechts een hopen op zonnige feestdagen en gezellig uitgaan.

Maar als Jezus, ook in ons leven, Zijn nabijheid doet ervaren, wordt het Paasfeest het feest van daadwerkelijke bevrijding uit het slavenhuis der religie, en zal ons leven vrucht dragen, in de wereld om ons heen, voor Gods naderende Koninkrijk.